۲۵ شهریور ۱۳۸۷






بازی از مرتضی خسروی عزیز


برداشت آدمها می تونه یک تصویر باشه از کار ما از نوع زندگی ما به این جمله معتقدبودم که همیشه طوری زندگی کن که آنگار لحظه آخرته ولی به اون عمل نکردم وقتی مطلب مرتضی عزیز رو خوندم بسرعت از میزم عکس گرفتم با اینکه شارژدوربینم تمام شده بود مجبور شدم با گوشیم عکس بگیرم صادقانه صادقانه شما هم به این بازی دعوت می شوید در صورت نداشتن وب می توانید تا سه روز بعداز انتشار این مطلب به من پست کنید تا من در وب خودم بزارم kavehakef@gmail.com

۱۸ شهریور ۱۳۸۷

شعرى از پابلو نرودا ترجمه از احمد شاملو به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی اگر سفر نكنی، اگر كتابی نخوانی، اگر به اصوات زندگی گوش ندهی، اگر از خودت قدردانی نكنی به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی زماني كه خودباوري را در خودت بكشی، وقتي نگذاري ديگران به تو كمك كنند. به آرامي آغاز به مردن مي‌كنی اگر برده‏ی عادات خود شوی، اگر هميشه از يك راه تكراری بروی … اگر روزمرّگی را تغيير ندهی اگر رنگ‏های متفاوت به تن نكنی، يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی. تو به آرامی آغاز به مردن مي‏كنی اگر از شور و حرارت، از احساسات سركش، و از چيزهايی كه چشمانت را به درخشش وامی‌دارند، و ضربان قلبت را تندتر مي‌كنند، دوری كنی . .. .، تو به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی اگر هنگامی كه با شغلت،‌ يا عشقت شاد نيستی، آن را عوض نكنی، اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی، اگر ورای روياها نروی، اگر به خودت اجازه ندهی كه حداقل يك بار در تمام زندگي‏ات ورای مصلحت‌انديشی بروی . . . امروز زندگی را آغاز كن! امروز مخاطره كن! امروز كاری كن! نگذار كه به آرامی بميری! شادی را فراموش نكن